خوش آمدی
ساعت ٢:٠٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/٦/۱٦  

 

 

آسمان تو را كه شناخت،

 آموخت حس خوب كريمانه باريدن را...

 

*****

زمين تو را كه ديد،

گريست،

بر خاك افتاد و سجده شکر بجای آورد،

كه خدا چون تو كسي را براي نجات اهلش برگزيد.

 

*****

زمان، غصه خورد، منتظر نشست تا بيايي.

 

و  ما

 دستمان خالي و تكليفمان روشن؛

در محضر خدايت حيا،

و در ركاب تو، حضور را گم كرده ايم.

در آخر، فقط مي گويم:  (( خوش آمدي  ))