ساعت ۳:٥۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/۱۱/٢۱  

 

امام آمد، ...

و آتش نمروديان را گلستان خرم ساخت.

موسايي بود که فرعون را در کام موج انقلاب، غرق کرد و "بني اسلام" را به ساحل نجات "جمهوري اسلامي" رهنمون گرديد،

امام آمد،

و چراغ باديه ي ظلمت شد، و خليل حادثه ي ايمان.

"ذلت ايران" را به "عزت اسلام" مبدل ساخت و سرها و گردن ها را درمقابل ابرجنايتکاران، همچو قله هاي رفيع، برافراشته ساخت و برگه ي بدهکاري مستضعفين را در برابر قدرت هاي استکباري، به برگه هاي طلبکاري مبدل کرد و موازنه ها را در منطقه و در سطح جهان برهم زد و طرح نو در انداخت و دنيايي جديد ساخت و اسلام را به عنوان "نيروي سوم" در سطح جهان مطرح نمود.

امام آمد، ...

و شوکت دروغين و جبروت پوک و پوچ جباران را در هم شکست و زمين افتادگان محروم، و لگدمال شدگان مظلوم را به اوج شکوه و شوکت رساند. آمد، و سيلي "اسلام" را بر صورت "کفر" نواخت و با مشت و بازوي "حق"، بر فرق و دهان "باطل" کوبيد.

آمد، و همه جاي ايرانمان را طراوت و سرسبزي ايمان بخشيد و تمامت سرزمينمان را، و دشت ها و جلگه هايمان را، کوهها و بيابان هايمان را، کوچه و گذرهايمان را، خانه ها و مزارهايمان را، لاله کاشت، لاله ي سرخ انقلاب، که خونبهاي آزادي بشريت، و رهگشاي مردم به سوي نور و فلاح و روشنائي است.

امام آمد، ...

و لاله هاي سرخ شهادت را آبياري کرد، و با آمدنش، ويرانه هايمان آباد شد، و جهاد زندگي ساز "سازندگي" معجزه کرد، و کار، ارزش يافت، و کارگر، مقدس شد و ساختن، عبادت گشت و عبادت، بعد سياسي يافت.

انقلابمان پيش رفت – و مي رود – ولي نه به بهاي کم، که به قيمت هزاران شهيد و جانباز و مفقود و اسير.

چه خون هائي که ريخته شد،

چه عزيزاني که فدا شدند،

و چه مخلصاني، در مقام رفيع "ايثار" جاي گرفتند.

"آبادان" مان، "شهيد آباد
" گشت،

"خرمشهر" مان، "خونين شهر
" شد،

و "خوزستان" مان، "خونستان
" ،

و خانه هايمان، سنگر،

و کلاسهايمان، جبهه،

و قلمهايمان، سلاح،

و بذرهايمان، باروت،

و کارخانه هامان، معبد،

و سنگرهايمان، محراب.

جهادمان، "سازندگي" شد،

و سازندگي مان، "جهاد"،

و سوادآموزي مان، "نهضت"،

و شهادت هايمان، "بنياد".

ملتمان، "بسيج" گشتند،

و پيرانمان، "چريک" شدند،

و جوانانمان، "پاسدار"،

و عشايرمان، "مسلح"،

و کردهاي مسلمانمان " پيش مرگ"،

هر روزمان "عاشورا" شد،

و جاي جاي وطن سرخ و
خونينمان، همچون سوسنگرد، هويزه، خرمشهر، بستان، دزفول، سومار، ميمک، و ... "کربلا
" گشت.

اسلام عزيز شد و مسلمانان سربلند،

قرآن، حاکم شد و طاغوت، فراري،

صف ها متحد و مشت ها گره خورده و تکبيرها بلند.

و ... اينها بود گوشه اي از ميوه هاي روئيده بر شاخسار زمان در "22 بهمن" که با بذرافشاني باغبان بزرگ خير و برکت و حق و آزادي، يعني امام امت، فرا دست آمده است.

ياد آن روز آفتابي جاودان، و ثمرات "يوم الله" بزرگ و خونرنگ 22 بهمن افزون باد.
 
ایران به نامت بلند آوازه گشت
 
يوم الله ۲۲ بهمن مبارک باد
راهپيمايی يادتون نره
قالب جديد رو هم که به مناسبت محرم يکی از دوستان زحمتش رو کشيدند!
انشاالله تا مدتی هم خواننده مطالب ايشون در بسوی ظهور هستيم.
همينجا از زحمتاشون تشکر ميکنم!
من رو هم حلال کنيد.
التماس دعا!