به ياد آنروز ها...!
ساعت ٧:٥٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/۱٠/٢٩  

لبیک الهم لبیک!

بسم الله الرحمن الرحيم.

هنگامی که دعوت حق را لبیک میگویی و بسوی سرزمین وحی عازم میشوی دلی داری پر از شور و شوق.

باور نداری که قدم بر سرزمینی میگذاری که وادی عشق است و دیار رحمت بیکران پروردگار...!

برای دیدن خانه ای زیبا و بزرگ لحظه شماری میکنی و در ذهن خود تصاویری از اولین دیدار با کعبه میسازی..!

و زمانی که اولین نگاهت به ان خانه بزرگ با ان همه عظمت و شکوه و بزرگی میوفتد نا خوداگاه سجده شکر به جا می آوری تا پروردگار یکتا را به خاطر دریایی  لطف و کرامتش که به تو ارزانی داشته شکر کنی!!

در میان سیل زائران خود را یک قطره میبینی در یک دریا...!

قلبت مجنون وار جذب کعبه عشق میشود و با کوله باری از عشق بسویش میروی و هفت دور به دورش طواف میکنی!

 

  اگر مغناطيسي باشد كه دل ها را جذب كند،

      اگر مركزيّتي باشد كه جهتگيري ها و حركت ها را محور باشد،

      اگر نشانه اي باشد كه براي وحدت ها و آشنايي ها، رمز وكليد باشد،

       همين «كعبه» است.

هر سال ملیونها انسان عاشق و شوریده دل لبیک گویان به سمت این مغناطیس دل می آیند و در حرم امن خدا خود را به او نزدیکتر میبینند و به راز و نیاز با او میپردازند.

آنجا حریم ایمان است و صحن عبودیت! آستانه بندگیست و پنجره ای رو به بهشت! روزنه ای گشاده به بسوی خدا و سکویی برای پرواز!

 اين هاست راز و رمز قداست و جاذبه «كعبه».

 

کعبه راهی است که گام های پوینده صفاجویان را به مقصد معرفت میرساند!

کعبه چون الماسی درخشان است در مکه!

 

  كعبه، دل و جان ماست.

      ايمان و باور ماست.

      كعبه، همه چيز ماست.

      رمز قيام و قوام ماست.

      تا هست، آيينمان پابرجاست.

      و... تا هستيم،در حصرت دیدار کعبه میمانیم.

¤ ¤ ¤

اين روزها باعث شده خيلی دلتنگ بشم!

برا همين سری به دفتر خاطراتم و اون روزها زدم!

اگه دلتون خواست به دفتر خاطرات ما هم سری بزنيد!

¤ ¤ ¤

پروردگارا:

توفيق زيارت خانه ات را به تمامی عاشقان حريمت ارزانی دار!

الهم عجــــل لوليک الـــفرج!